BLOG RONNE; SUMMER IN THE CITY

rachel thurston for Minnowswim

Summer in the CITY! Het is al dagen mediterraans warm in de stad en als het even kan, zit ik met de meisjes bij het pierenbadje in het Vondelpark. Het water is ijskoud en af en toe drijft er een luier of Cars-pleister voorbij, maar dat mag de pret niet drukken: mijn dochters springen het liefst zo van de bakfiets head first het badje in. Zweten in de stad betekent zwemmen in het park.

Zelf ben ik opgegroeid in een dorp. Zo’n klassiek geval, met een jaarlijkse kermis en voor elke geloofsovertuiging een kerk, supermarkt en basisschool. Mijn ouders wonen nog steeds in het huis aan het water, met een achtertuin die uitkomt bij een steiger met een bootje. Verderop is een groot meer, waar bij de eerste zonnestralen de hele dorpsjeugd samenkwam om te varen, zwemmen en barbecuen. Als het echt heel warm was, doken we van de steiger rechtstreeks de sloot in. De moeder van mijn vriendinnetje zei altijd dat je daar legionella van kreeg, maar in de jaren negentig hadden we nog geen internet om dat te googelen. Daarom sprongen we gewoon tussen het kroos en de waterlelies in en namen we eventuele gezondheidsrisico’s op de koop toe. Zweten in een dorp betekent zwemmen in de sloot, dat weet (en deed) iedereen.

Aan de andere kant van het dorp was een nog groter meer, met strandjes en duikplanken en glijbanen. Daar gingen we vaak met het hele gezin naartoe, soms na het avondeten nog, als het te warm was om te slapen. Ik bedenk me nu dat het niet later dan half zeven zal zijn geweest, maar in mijn herinnering waren het bijna middernachtelijke avonturen. Ik ben er nu al jaren niet meer geweest, maar als ik er op weg naar mijn ouders langs rijd en de nieuwe generatie dorpsjeugd in zwembroek naar het meer zie fietsen, weet ik dat er twintig jaar later waarschijnlijk niets veranderd is.

Ook aan het strand heb ik fijne herinneringen: op de fiets naar zee om de files te omzeilen en op een zwoele zomeravond ijsjes eten in de duinen, met uitzicht op de ondergaande zon.

Tot slot was er op tropische dagen natuurlijk ook altijd het good old opblaasbadje in de achtertuin. Onder de schaduw van de pruimenboom was dat vaak maar vijf minuten leuk omdat er dan meestal iemand in het badje plaste, maar als je drie bent, heb je heus geen golfslagbad nodig om af te koelen. Zwemluiers bestonden geloof ik nog niet, maar met je blote billen in een zwemband is natuurlijk ook veel chiller. En met dat gele zwemwater mochten we dan de plantjes in de tuin water geven, ook leuk.

In Amsterdam hebben we geen sloot achter het huis (en anders waren we daar vermoedelijk ook niet ingesprongen) en we hebben ook geen groot meer op peddel-afstand, maar zwemmen kan overal in de stad en gisteren zaten we de hele dag op het strand. Het opblaasbadje in de tuin heeft ook al meerdere keren dienst gedaan dit seizoen en de planten staan er wonderbaarlijk groen bij. Full circle moment right there. Blijkbaar maakt het dus op zomerse dagen niet uit of je polderkind of CITYMOM bent: zweten betekent zwemmen. Dat weet iedereen.

 

LEES OOK DE VORIGE BLOG VAN RONNE: PEUTERDYNAMIEK 

BLOG BY RONNE THEUNIS 

De meisjes, de liefde en de stad: my life in a nutshell. Geboren in een dorp maar CITYMOM uit overtuiging. Moeder van Cato (0), Lou (2) en Wies (3), vrouw van Jim en wonend & werkend in Amsterdam. Gelukkig achter de kinderwagen en achter mijn laptop. Gek op zaterdagochtend, goeie teksten en full circle moments. Drie dochters in drie jaar en Amsterdam door hun ogen is mooier dan ooit. En we raken niet uitgekeken!

Photocredits; Rachel Thurston for Minnowswim

GEEN ARTIKEL MISSEN? Like CITYMOM op Facebook of op Instagram!

 

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.