BLOG RONNE: DOUBLE TROUBLE

Blog Ronne maart

Onze meisjes schelen 17 maanden. Dat betekent (inderdaad) dat ik acht maanden na de geboorte van onze eerste dochter alweer in verwachting was van de tweede. Daar waar je volgens de boekjes negen maanden nodig hebt om te ‘ontzwangeren’ (dat woord…), had ik aan de helft wel genoeg en op die roze wolk was nog plek zat. Daarom konden we ons geluk niet op toen nummer twee zich aandiende, zeker omdat we eerder ook persoonlijk hadden ervaren dat het niet altijd goed gaat.

We waren dan ook vooral blij, met een sporadische hyperventilatie vanwege ons minihuis en het gebrek aan babykamers. Maar hoe leuk was het dat de twee zusjes zo dicht op elkaar zouden zitten? Een soort tweeling met synchrone slaapjes en (bijna) dezelfde maat, maar waarvan er één al doorsliep en wel haar eigen fles kon vasthouden. Ok, ongetwijfeld double the trouble maar vooral ook double the fun en wat een geluk dat dat zo snel al ging gebeuren.

Groot voorstander en uitdrager van dit principe is beste vriendin C, die in 2,5 jaar tijd zelfs drie kindjes heeft gekregen en die naast haar handen, vooral ook altijd haar hart vol heeft. En toen tijdens de zomeravonden in hun achtertuin bleek hoe haar kinderen inderdaad ‘zo veel aan elkaar hadden’ en daarna ook nog eens allemaal tegelijkertijd naar bed gingen, waren we helemaal overtuigd van de voordelen van snelle reproductie.

Wij waren zelf dus nógal in de gloria, maar ik merkte dat ik het toch spannend vond om aan de buitenwereld te vertellen. Waar ik het de eerste keer van de daken wilde schreeuwen, bracht ik het nu een beetje besmuikt. Ik was vooral bezig met wat andere mensen zouden vinden. Mijn collega’s (“Je bent net terug?!”), de verloskundige (“Je bent net weg?!”) en mijn ouders (“In dat huis?!”). Blijkbaar was ik daar toch gevoelig voor, waarschijnlijk veroorzaakt door de baarmoedergerelateerde vragen die mensen stellen zodra je een trouwring om je vinger krijgt.

Maar onze omgeving reageerde voornamelijk verheugd. En daar waar ik eerst vooral gezinnen zag die zich keurig hielden aan twee-jaar-ertussen, leek nu iedereen wel iemand te zijn, hebben of kennen met lang-geen-twee-jaar-ertussen. En vrijwel iedereen bevestigde het X2-principe. Ok, sommige moeders hadden al drie jaar niet geslapen of gedronken, maar wat een feest met al die mini’s die het samen zo goed konden vinden.

En inderdaad, toen Jongste werd geboren was Oudste nog maar net echt baby-af, waardoor er van jaloezie geen sprake was en hun ritmes zich prima lieten combineren. Het was het begin van een niet-aflatende stroom kusjes: eerst voornamelijk eenrichtingsverkeer van groot naar klein maar inmiddels is het volkomen wederzijds. Ze zaten (even) in dezelfde groep op de crèche (heel handig) en als ze bij opanoma (zie vorige blog!) samen voor het raam naar ons staan uit te kijken zijn we op z’n zachtst gezegd behoorlijk tevreden met ons dierbare duo. Double the fun for sure.

En voor de momenten dat ik op z’n zachtst gezegd niet zo tevreden ben (double trouble indeed) zijn er de etentjes met Vriendin C, waarbij we thuis de boel de boel laten en we met wijn en pasta in ons vaste restaurantje geroutineerd switchen van moeder naar vriendin naar (carrière)vrouw en weer terug.

Laatst kwamen we tijdens zo’n etentje een oude bekende tegen, die bijna van zijn stoel viel toen hij hoorde dat Vriendin C en ik in 3,5 jaar tijd samen 5 kinderen hadden gekregen. Voor hem reden om af te druipen, voor ons om nog een drankje te bestellen. Voor C wijn, voor mij cola light. Want op die roze wolk is nog steeds plek zat en in ons nieuwe huis ook. Triple the fun: zusje drie is onderweg!

 

 

Blog by Ronne Theunis: De meisjes, de liefde en de stad: my life in a nutshell. Geboren in een dorp maar CITYMOM uit overtuiging. Moeder van Lou (1) en Wies (2), vrouw van Jim en wonend & werkend in Amsterdam. Gelukkig achter de kinderwagen in het Vondelpark en achter mijn bureau op de Zuidas. Gek op zaterdagochtend, full circle moments en goeie teksten. Twee dochters in nog geen anderhalf jaar en Amsterdam door hun ogen is mooier dan ooit. En we raken niet uitgekeken! 

Foto credits: 100layercakelet.com

1 Reactie

  1. Opanoma

    Wat een feest, om aan onze familie en vrienden te vertellen dat we een vijfde kleinkind krijgen! Ook wij kregen in 3,5 jaar vijf kindjes van twee dochters en ook bij onze mededeling leidt dat tot verschillende reacties..
    Van: Vijf kinderen om op te passen, dat doen jullie toch zeker niet? Het wordt nu tijd voor “tijd voor jezelf” na veertig jaar onderwijs!
    Tot: Geweldig, wat een rijkdom! Geniet er van, voor je het weet gaan ze naar school.
    En zo is het.
    Wat is ons leven mooi, met straks vijf prachtige kleinkindjes met wie we twee dagen per week mogen optrekken en die ons die dagen juist de tijd voor ons zelf geven. Alsof we ons leven gedeeltelijk over mogen doen, maar nu zonder de (ook 35 jaar geleden al bij ons aanwezige) stress van gezin, werk en studie.
    Quintuple the fun!

    Antwoord

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.